SYSTEM ELVeS Painless

Laserowa operacja żylaków polega na zamknięciu światła jednej z głównych żył układu powierzchownego kończyny dolnej za pomocą energii wydzielanej przez światłowód laserowy. Energia ta, głównie w postaci wysokiej temperatury, przekazywana jest do krwi i ściany żyły zmienionej żylakowato i nie działającej prawidłowo. Dzięki oddziaływaniu energii laserowej struktura ściany naczynia ulega takim przemianom, że żyła nieodwracalnie kurczy się, a następnie włóknieje. Po kilku lub kilkunastu tygodniach można ją odnaleźć podczas badania USG w tkance podskórnej jako delikatne pasmo tkanki włóknistej.

W wyniku zabiegu, zmieniona żylakowato, niesprawnie działająca i szkodliwa dla przepływu krwi w kończynie, żyła zostaje trwale zamknięta. Inne naczynia układu powierzchownego i głębokiego przejmują jej funkcję w całości, a nieprawidłowe warunki transportu krwi zostają zlikwidowane. Stanowi to podstawę do pozbawienia pacjenta choroby żylnej.

W zależności od potrzeb, ocenianych indywidualnie dla każdego pacjenta, korzystne mogą być dodatkowe zabiegi umożliwiające zlikwidowanie żylaków powstałych z żył dochodzących do zamkniętych głównych pni naczyniowych (żylaki bocznic) – tymi zabiegami mogą być skleroterapia lub miniflebektomia.

Zabieg laserowego zamykania żylaków przeprowadzany jest w warunkach sali zabiegowej, procedura nie wymaga jednak długiego pobytu w klinice. Jest on ograniczony do kilku godzin: ok. pół godziny przed zabiegiem, ok. godziny jego trwania oraz pół godzin potem. W celu bezbolesnego przeprowadzenia zabiegu, choremu podaje się lek przeciwbólowy a następnie wykonywane jest znieczulenie miejscowe,  które polega na podaniu w kilka miejsc w okolicy zamykanej laserowo żyły, płynu znieczulającego i obkurczającego żyłę. Tego samego dnia, wkrótce po zabiegu chory wychodzi do domu i niemal od razu wraca do normalnej aktywności życiowej. Przez 2 tygodnie polecane jest noszenie specjalistycznych pończoch uciskowych.

Szczególną zaletą systemu ELVeS Painless jest jego bardzo wysoka skuteczność przy zminimalizowaniu ryzyka powikłań pooperacyjnych w postaci bólu w okolicy zamkniętej żyły, powstania krwiaków oraz oparzeń skóry i tkanki podskórnej. Znacznie zredukowana zostaje też możliwość powstania zaburzeń czucia w okolicy zamkniętej żyły. System ten jest jedną z najnowszych, lecz jednocześnie sprawdzonych w wielu ośrodkach światowych, technologią operacyjną. Posiada aprobatę do stosowania odpowiednich instytucji w USA i w Europie oraz wszelkie stosowne atesty i certyfikaty. Jego wyższość nad dotychczas stosowanymi technologiami laserowego zamykania żylaków została potwierdzona wieloma doniesieniami naukowymi z przodujących ośrodków chirurgicznych. W celu uzyskania optymalnego efektu, znieczulenie podawane jest za pomocą specjalnej szwajcarskiej pompy znieczulającej. Całość procedury odbywa się pod kontrolą USG w celu uwidocznienia skuteczności zamknięcia żyły i potwierdzenia bezpieczeństwa zabiegu.

Według najnowszej terminologii zaburzenia funkcji oraz morfologii układu żylnego w obrębie kończyn dolnych określa się wspólną nazwą przewlekłej choroby żylnej. Jest to jedna z najbardziej rozpowszechnionych dolegliwości na świecie. Żylaki i niewydolność żylna znajduje się na 7. miejscu w grupie 28 najczęściej spotykanych przewlekłych chorób. Obliczono, że w Stanach Zjednoczonych nawet 35% mieszkańców dotknięta jest różnymi postaciami zaburzeń wydolności układu żylnego kończyn dolnych. Choroba ta częściej dotyczy kobiet, co prawdopodobnie wiąże się z osłabiającym ścianę żylną wpływem żeńskich hormonów płciowych oraz z przebytymi ciążami. Niewydolność układu żylnego i żylaki pojawiają się w różnym wieku, zawsze obowiązuje jednak zależność, że nasila się ona wraz z długością życia. Jednym z najbardziej obciążających czynników ryzyka wystąpienia żylaków i ich powikłań jest obecność choroby u najbliższych krewnych. Niezwykle istotny jest także tryb życia i rodzaj wykonywanej pracy. Osoby, które unikają ćwiczeń fizycznych aerobowych, są mało aktywne i dodatkowo pracują w pozycji stojącej lub siedzącej są w grupie dużego ryzyka wystąpienia przewlekłej choroby żylnej. Inne zagrożenia, podwyższające prawdopodobieństwo powstania choroby to: nadwaga,  inne choroby żył kończyn dolnych (zapalenie żył, przetoki tętniczo-żylne).

Mimo licznych przeprowadzonych w tej dziedzinie badań naukowych, nie udało się ostatecznie ustalić pewnego mechanizmu patofizjologicznego, prowadzącego do rozwinięcia się przewlekłej choroby żylnej i żylaków kończyn dolnych. Najszerzej przyjętą teorią jest teoria mówiąca o stanie zapalnym dotyczącym ściany żylnej i powierzchni zastawek żylnych jako czynnika rozpoczynającego proces chorobowy, kończący się ostatecznie zmniejszeniem sprężystości ściany żył, prowadzącym do poszerzenia światła, powodującym niedomykalność zastawek, nadciśnienie żylne i postępujące, od tego momentu niekiedy bardzo szybko, pojawienie się poważnych powikłań. Zmiany w ścianach żył są wynikiem adaptacji do ciągłego rozciągania, na jakie są one narażone w związku z zastojem krwi. Proces ten jest w dużej mierze spowodowany niedostosowaniem budowy układu żylnego kończyn dolnych do wymagań stawianych mu przez obecne warunki życia i pracy, które wymuszają mało aktywną pozycję siedzącą i stojącą.

Sposoby leczenia przewlekłej choroby żylnej i żylaków kończyn dolnych

1. Kompresjoterapia
Niezwykle ważnym elementem leczenia jest kompresjoterapia czyli zastosowanie bandaży lub gotowych wyrobów uciskowych. Podstawowym warunkiem powodzenia tego leczenia jest indywidualny dobór produktu i użycie stopniowanego, dostosowanego do potrzeb każdego chorego, ucisku. Nie wolno zapominać także o istniejących przeciwwskazaniach do tego typu leczenia.

2. Leczenie farmakologiczne
Celem farmakoterapii w przewlekłej niewydolności żylnej kończyn dolnych jest:

• Ograniczenie zastoju krwi żylnej w mikrokrążeniu
• Poprawa stopnia napięcia ściany żylnej (tonusu żylnego)
• Obniżenie lepkości krwi oraz poprawa właściwości reologicznych krwi
• Podwyższenie stopnia utlenowania tkanek
• Ograniczenie aktywacji leukocytów oraz stopnia adhezji, a przez to zmniejszenie stopnia reakcji zapalnej
• Optymalizacja funkcji bariery włośniczkowej
• Usprawnienie drenażu chłonnego

Uzyskanie powyższych celów w patofizjologii choroby, prowadzi do poprawy klinicznej, wyrażającej się:

• Zmniejszeniem uczucia pieczenia, mrowienia oraz ciężkości nóg
• Obniżeniem bólu
• Zmniejszeniem obrzęków ortostatycznych (czyli w pozycji stojącej) i ilości kurczów mięśniowych

Leki stosowane w przewlekłej chorobie żylnej kończyn dolnych należą do następujących grup:

• Leki naturalne
  – Flawonoidy: rutozyd, trokserutyna, hesperydyna, diosmina
  – Saponiny: escyna, wyciągi roślinne (np. z Ruszczyka kolczastego)

Leki syntetyczne
– Dobesylan wapniowy
– Trybenozyd

Pochodne heparyny

Sulodeksyd

Według szeregu ostatnio opublikowanych badań, największą skuteczność terapeutyczną wykazuje zmikronizowana diosmina, połączenie wyciągu z Ruszczyka kolczastego, hesperydyny i witaminy C oraz sulodeksyd. Mechanizm działania tych leków jest różnoraki, ogólnie ujmując wyraża się efektem przeciwzapalnym, przeciwobrzękowym i zmniejszającym przepuszczalność naczyń.

3. Skleroterapia
Polega na spowodowaniu zaniku światła żylaków i poszerzonych żył śródskórnych (teleangiektacji, „pajączków naczyniowych”), co jest wynikiem działania leków oddziałujących na wewnętrzną część ściany żyły. Jest to metoda nie wymagająca znieczulenia i pobytu w szpitalu.

4. Metody operacyjnie lub zabiegowe
Są stosowne w przypadkach najbardziej zaawansowanych. Stosuje się usunięcie całej żyły odpiszczelowej (safenektomia) lub odstrzałkowej (parwektomia), a także wszystkich żylaków z dorzecza tych żył. W tym celu wykonuje się cięcia na podudziu lub udzie oraz dodatkowe cięcie w pachwinie lub dole podkolanowym. Wskazania medyczne do tego rodzaju zabiegów są coraz rzadsze.
Tradycyjne operacyjne leczenie żylaków zastępuje się coraz częściej metodami małoinwazyjnymi (wewnątrznaczyniowymi), przeprowadzanymi głównie za pomocą lasera lub radiotermoablacji. Według badań, największy odsetek powodzenia w leczeniu uzyskuje się stosując najnowocześniejsze technologie , szczególnie światłowody radialne (dwuradialne) w połączeniu z laserem o dużej długości fali (np. 1470 nm lub 1940 nm). Wykonywane takim sprzętem laserowe operacje żylaków dają mniej dolegliwości bólowych w okresie pozabiegowym oraz pozwalają na bardzo szybki powrót do normalnej aktywności życiowej.

Przewlekła choroba żylna kończyn dolnych, w tym żylaki kończyn dolnych, są jedną z najczęściej występujących obecnie chorób, będąc jednocześnie patologią często lekceważoną i źle ocenianą w pierwszych stadiach choroby. To powoduje, że w dalszym ciągu zbyt często spotykamy się z jej licznymi powikłaniami. Podjęcie właściwego leczenia żylaków odpowiednio wcześnie, a przede wszystkim działania profilaktyczne, pozwalają zmniejszyć uciążliwość choroby i koszty terapii następstw.